Mənə tez-tez soruşurlar ki, necə olur da hər gün eyni sayta girib, saatlarla ekrana baxa bilirəm. Cavab sadədir: bu mənim ofisimdir. Digərləri səhər metroyə minib açarları stola qoyur, mən isə səhər saat 10-da kompüteri açıb
proqramı mostbet yükləyirəm. Bu, mənim üçün ritualdır, eynilə bir bankirin terminalı açması kimi. Amma fərqli olaraq, mənim iş masamın arxasında həm şans, həm soyuq hesablama, həm də bir az psixologiya var. Bəli, mən peşəkar oyunçuyam. Bu, sadəcə hobbi deyil, gəlir mənbəyimdir. Və bu səbəbdən mən heç vaxt "oynamıram" mən işləyirəm.
Başlayaq ki, bu yola necə düşdüm. Əvvəllər mən də hər kəs kimi idim: həftə sonları bir-iki manat atıb, ruletin çarxına baxıb ürək döyüntüsü ilə gözləyərdim. Təbii ki, uduzurdum. Sonra bir gün oturdum və dedim: "Ya sən bu prosesi başa düş, ya da birdəfəlik sil." Riyaziyyatı sevən adamam, statistikaya baxmaq mənim zövqümdür. Üç ay ərzində heç oynamadım, sadəcə müşahidə etdim. Hansı oyunlarda evin üstünlüyü azdır, hansı mərc növlərində dalğalanmalar proqnozlaşdırıla bilər, hansı saatlarda daha çox oyunçu olur, hansı anda avtomatlar "soyuq" olur. Mən bunu bir elm kimi qəbul etdim. Və nə vaxt ki, ilk real strategiyamı hazırladım, o gündən sonra proqramı mostbet mənim üçün təsadüfi əyləncə deyil, gündəlik "işə gediş" oldu.
İndi mən sizə bir sirr deyim: peşəkar oyunçu heç vaxt tək oyuna güvənməz. Mənim üçün əsas bankroll menecmentidir. Hər səhər masaya əyləşəndə, mənim cibimdə müəyyən bir məbləğ var bu, mənim "gündəlik qazanc həddim"dir. Mən bu məbləği üç hissəyə bölürəm: əsas kapital, sığorta fondu və "cib pulu" adlandırdığım bir hissə. Əsas kapital ilə mən yalnız qara jack oynayıram, çünki orada strategiya mühüm rol oynayır və evin üstünlüyü minimaldır. Sığorta fondu gözlənilməz vəziyyətlər üçündür məsələn, ardıcıl 5 əl uduzanda, soyuqqanlılığımı itirməmək üçün. "Cib pulu" isə mənim eksperimentlərimdir: bəzən avtomatlara, bəzən ruletə qısa müddətli yüksək riskli mərclər etmək üçün. Amma qaydam sadədir: gündəlik planımı yerinə yetirən kimi, dərhal çıxıram. Nə qədər qazanc əldə etdiyimin heç bir əhəmiyyəti yoxdur 100 manat, 500 manat və ya 50 manat. Plan bitdi, iş bitdi.
Ən gülməli hissəsi isə oyun deyil, oyunçuları izləməkdir. Mən artıq 3 ildir bu işlə məşğulam və kresloda oturub ətrafdakı "həvəskarları" seyr etmək mənim üçün əsl zövqdür. Bir gün bir oğlan yanıma oturdu, əli titrəyir, gözləri qırmızı, aydın görünür ki, iki gecə yatmayıb. O, eyni avtomata ardıcıl 20 dəfə basdı, uduzdu, sonra birdən qalxıb getdi. 10 dəqiqədən sonra qayıtdı, cibindən axırıncı pulu çıxartdı, basdı və qazandı. O an o qədər qışqırdı ki, kazino işçiləri qaçışdı. Sonra o, həmin qazancı yenə itirdi, amma artıq ağlamırdı sadəcə gülürdü. Mən baxıb düşündüm: "Bu adam oyunun quludur, mən isə onun ağasıyam." Çünki mən biliyimlə, təcrübəmlə və səbrimlə işləyirəm. Və bəli, proqramı mostbet həmin oğlan üçün bir ilğım, mənim üçünsə bir alətdir fərq də məhz budur.
Təbii ki, hər gün qazanclı olmur. Bir həftə əvvəl tam 3 gün ardıcıl olaraq planımdan aşağı düşdüm. Üstəlik, o günlərdə elə səhvlər etdim ki, özümə qəzəbləndim. Məsələn, bilirdim ki, bazar ertəsi səhər saatlarında blackjackdə "dolu masalar" olur və acemi oyunçular çox olur, bu da kartların paylanmasına təsir edir. Amma inadkarlıq edib, öz qaydalarıma zidd olaraq masada qaldım. Nəticə? Bankrollumun 40%-i getdi. Amma təcrübəli oyunçu bunun öhdəsindən gələ bilməlidir. Həmin axşam mən sadəcə masadan qalxdım, küçəyə çıxıb 2 saat gəzdim. Sakitcə analiz etdim: səhv nə idi? Cavab: səbrsizlik. Ertəsi gün səhər tezdən qayıtdım və əvvəlcə ən kiçik mərclərlə başladım, yavaş-yavaş ritmə girdim. Günün sonunda təkcə itirdiyimi qaytarmadım, həm də planı üstələdim. Buna peşəkarlıq deyilir uduzanda belə uduzmağı bilmək, yəni itkiləri minimuma endirib, səhvi düzəltmək.
Mənim üçün ən maraqlı anlar, böyük qazanc anları yox, "sistemin işlədiyi" anlardır. Mən elə bir günü heç vaxt unutmayacağam ki, proqramı mostbet açıb birbaşa rulet masasına oturdum. Tək sıfır Avropa ruleti idi. Mən mərclərimi elə qurmuşdum ki, 36 nömrədən 32-sini əhatə edirdim. Qazanc kiçik idi, amma itki ehtimalı cəmi 10%-dən az idi. Və mən 2 saat boyunca bu taktika ilə hər 10 dəqiqədən bir sabit qazanc əldə etdim. Birdən masadakı digər oyunçular mənə baxmağa başladılar, amma mən yalnız çarxa və topa fokuslanmışdım. Top dəliyə düşəndə, dilerin sifətindəki ifadə... O sanki mənim hər hərəkətimi hesablayırdı, amma heç nə edə bilməzdi, çünki mən qaydaları pozmurdum. O gün mən masadan +870 manatla qalxdım. Bu, ən böyük qazancım deyil, amma ən "texniki" qazancım idi. Çünki mən hiss etdim ki, riyaziyyat mənim tərəfimdədir.
Deyə bilərsiniz ki, bu risklidir, ya yox? Axı kazino həmişə qalır. Amma mən sizə deyirəm: bəli, kazino qalır, amma bu, "bütün oyunçuların cəmi" mənasındadır. Mənim məqsədim o böyük kazinoya qarşı döyüşmək deyil, o böyük kazinonun içindəki "axmaq pulları" toplamaqdır. Həvəskarların qırmızıya basıb uduzduğu, emosiyalarla hərəkət etdiyi, ikiqat uduzandan sonra "hər şeyi qırmızıya" qoyduğu anlar mənim qazancımdır. Mən onların səhvlərindən qazanıram. Amma buna görə onlara nifrət etmirəm, əksinə, təşəkkür edirəm. Onlar olmasa, bu "iş" olmazdı.
Bir dəfə yaxın dostum mənə dedi: "Sən axı oyunçusan, hara qədər?" Mən cavab verdim: "Sən səhərdən axşama qədər ofisdə hesabat hazırlayırsan, mən isə burada martinqale, fibonaççi və ya d'Alembert sistemlərini sınayıram. Fərq nədir?" O güldü, amma sonra iki həftə mənim yanımda oturub baxdı. Və nə oldu? O da maraqlandı, amma fərqli cəhət o, emosional bağlandı. Mən isə qazancı görəndə belə, ürəyim döyünür, amma əlim siqareti yandırmaq üçün titrəmir, çünki bilirəm ki, sabah da masa məni gözləyir. Mənim üçün oyun bitmir, o sadəcə dövr edir.
Ən çox sevdiyim vaxt, gecə yarısından sonrakı vaxtdır. O saatlarda kazino sakitləşir, səs-küy azalır, yalnız dilerin əlləri və kartların xışıltısı qalır. Mən qulaqcıqları taxıb sakit musiqi qoşuram və proqramı mostbet ekranımda işıqlanır. Bu anlar sanki meditasiyadır. Mən rəqəmlərlə, faizlərlə, ehtimallarla danışıram. Və qəribədir ki, bu sakitlik içində ən böyük uduşlarım olub. Düşünürəm ki, bunun səbəbi diqqətdir. Səs-küy, qışqırıq, tostlar bunlar həvəskarlar üçündür. Peşəkar isə sükutla işləyir.
Mən tez-tez öz-özümə deyirəm: "Sən nə vaxt dayanacaqsan?" Cavab verməkdə çətinlik çəkirəm. Bəlkə də, mənə elə gəlir ki, bu, sadəcə pul deyil. Bu, bir intellektual oyundur. Hər dəfə masaya əyləşəndə mən şahmat oynayıram, amma rəqibim qeyri-müəyyənlikdir. Və mən bu rəqibi sevirəm. Onu məğlub etmək, onunla rəqs etmək, ondan nəsə öyrənmək... Bu, məni diri saxlayır. Amma əmin olduğum bir şey var: mən heç vaxt borcla oynamıram, heç vaxt "son şans" deyə düşünmürəm və heç vaxt qazancıma görə özümü tanrı hesab etmirəm. Çünki bir gün kazinoda hər şey dəyişə bilər, proqramı mostbet yenilənə bilər, qaydalar dəyişə bilər. O zaman mən də dəyişərəm, yeni strategiya quraram. Bu, mənim peşəmdir.
Xülasə, mən demək istəyirəm ki, qumar dünyasına girmək hər kəsin işi deyil. Amma əgər siz bura beyninizlə, soyuq başla, riyaziyyatla daxil olsanız, bu, adi bir işdən fərqlənmir. Bəli, mən bəzən həmkarlarımla (başqa peşəkar oyunçularla) görüşüb gülüşürük: "Bu gün kazino bizə nə qədər 'maaş' verdi?" Və gülürük. Amma içimdə həmişə o hiss var ki, burada ən vacib şey pul yox, özünü idarə etməkdir. Kim ki, özünü idarə edir, oyunu da idarə edir. Mən 3 il ərzində çox şey gördüm: iflaslar, sevinclər, göz yaşları, qəzəblər... Amma mən hələ də buradayam. Səbəbi sadədir mən oyunu sevmirəm, mən prosesi sevirəm. Və proqramı mostbet mənim iş alətimdir, mənim notebookumdur, mənim kalkulyatorumdur. Başqaları üçün bu, əyləncədir, mənim üçünsə peşədir. Elə isə deyin görüm, hansı işdə belə maraqlı, dinamik və eyni zamanda təhlükəli günlər olar? Mənim üçün cavab bəllidir: burada, ekranın o tayında. Amma ən əsası mən heç vaxt unutmuram ki, qalib gəlsəm də, uduzsam da, sabah yeni bir gün, yeni bir masa və yeni bir fürsətdir. Və mən həmişə hazıram.
